Κήλες

kili3

Είναι μια παθολογική κατάσταση που εμφανίζεται σε αθλητές, συχνότερα σε ποδοσφαιριστές. Περιγράφτηκε για πρώτη φορά από τον χειρουργό Jerry Gilmore στο Λονδίνο το 1980, προς τιμήν του οποίου η πάθηση περιγράφεται και ως “Gilmore groin”....

Ο όρος Gilmore groin είναι άλλωστε πιο δόκιμος από τον όρο κήλη των αθλητών, δεδομένου ότι στην πραγματικότητα δεν πρόκειται για κήλη.

 

Ποιά είναι η τυπική κλινική εικόνα ενός ασθενούς με ηβαλγία;
Το τυπικό ιστορικό είναι πόνος στη βουβωνική χώρα που επιδεινώνεται κατά το τρέξιμο και ιδιαίτερα το σπριντ. Επίσης επιδεινώνεται με την στροφή του μηρού και την κλωτσιά (σε ποδοσφαιριστές). Μετά την άσκηση, ο αθλητής συνήθως νιώθει τη βουβωνική του χώρα βαριά για ώρες ή ακόμη και μέρες. Την επόμενη ημέρα, μπορεί να νιώθει πόνο όταν γυρίζει στο κρεβάτι ή όταν σηκώνεται από το κρεβάτι ή βγαίνει από το αυτοκίνητο, καθώς και κατά τον βήχα ή το φτέρνισμα. Μόνο ο ένας στους τρεις αθλητές αναφέρει ιστορικό τραυματισμού όπως υπερδιάταση ή τραυματισμό κατά την απαγωγή ή στροφή του μηρού. Ο ένας στους πέντε περιγράφει επίσης κάκωση των προσαγωγών μυών κοντά στο σημείο κατάφυσής τους στο ανώτερο σημείο του μηρού. Ο πόνος έτσι επιδεινώνεται κυρίως κατά την κλωτσιά ή τη στροφή του μηρού. Σε πολλές περιπτώσεις ο πόνος αντανακλά στους όρχεις ή είναι δύσκολο στον ασθενή να εντοπίσει ακριβώς το σημείο του πόνου. Στα πρώιμα στάδια ο πόνος υποχωρεί με την ανάπαυση και ο ασθενής μπορεί να συνεχίσει την άθληση, ωστόσο προοδευτικά επιδεινώνεται, γεγονός που αποτρέπει τον αθλητή από τη συνέχιση της άσκησής του.

 

Ποιά είναι ανατομικά η βλάβη που ευθύνεται για την ηβαλγία των αθλητών;
Η ακριβής φύση της βλάβης ποικίλει από άτομο σε άτομο. Τα συνηθέστερα ευρήματα κατά την επέμβαση είναι: - Ρήξη της απονεύρωσης του έξω λοξού κοιλιακού μυός - Ρήξη του κοινού καταφυτικού τένοντα έσωλοξού και εγκάρσιου κοιλιακού - Αποκόλληση του κοινού καταφυτικού τένοντα από το ηβικό φύμα - Διάσταση μεταξύ κοινού καταφυτικού τένοντα και βουβωνικού συνδέσμου - Ρήξη της εγκάρσια περιτονίας - Εγκλωβισμός του λαγονοβουβωνικού ή του αιδοιομηρικού νεύρου. Αρκετές από τις βλάβες αυτές μπορεί να συνυπάρχουν στον ίδιο αθλητή. Επιπλέον, αρκετοί αθλητές έχουν ταυτόχρονα ρήξη και των προσαγωγών μυών.

 

Πως διαγιγνώσκεται η πάθηση;
Η διάγνωση βασίζεται στο ιστορικό, την κλινική εικόνα και, πλέον, με την αύξηση της εμπειρίας των ακτινολόγων, στη μαγνητική τομογραφία. Τα συχνότερα ευρήματα είναι διάταση του έξω βουβωνικού στομίου (χωρίς όμως την παρουσία κήλης). Τυπικά, ο πόνος αναπαράγεται με τον βήχα, το φτάρνισμα ή σε όρθια θέση με ταυτόχρονη προσαγωγή και των δύο μηρών.

 

Πόσο συχνή είναι η ηβαλγία των αθλητών;
Η ακριβής συχνότητα της πάθησης είναι άγνωστη. Μερικοί πιστεύουν ότι είναι η συχνότερη αιτία χρόνιου βουβωνικού πόνου στους αθλητές.

 

Υπάρχει συντηρητική θεραπεία;
Η συντηρητική θεραπεία αποσκοπεί ατην ενίσχυση των μυών της πυέλου με φυσιοθεραπεία. Βοηθά επίσης το να κοιμάται ο ασθενής σε πρηνή θέση με τον μηρό της πάσχουσας πλευράς σε κάμψη και έξω στροφή. Ωστόσο, στις περισσότερες περιπτώσεις η συντηρητική θεραπεία προσφέρει μόνο παροδική ανακούφιση.

 

Ποιά είναι η χειρουργική θεραπεία της πάθησης;
Η θεραπεία που περιγράφηκε από τον Dr Gilmore ήταν η διερεύνηση της βουβωνικής χώρας με μία τομή 5-6 εκατοστών στην πάσχουσα πλευρά και η αναζήτηση και συρραφή των σημείων ρήξης των συνδέσμων καθώς και η ενίσχυση του οπισθίου τοιχώματος του βουβωνικού πόρου με ή χωρίς τη χρήση πλέγματος. Τα τελευταία χρόνια, η επέμβαση μπορεί να γίνει και λαπαροσκοπικά, με τη χρήση κάμερας και ειδικών εργαλείων. Γίνεται μία τομή 1 εκατοστού στον ομφαλό και δύο τομές 0,5 εκατοστών δεξιά και αριστερά από αυτόν. Από αυτές τις τομές και με τη βοήθεια της μεγέθυνσης της κάμερας διερευνούμε την βουβωνική χώρα, αποκαθιστούμε τις ρήξεις και ενισχύουμε το οπίσθιο τοίχωμα του βουβωνικού πόρου με ειδικό πλέγμα. Το πλεονέκτημα είναι η ταχύτερη ανάρρωση. Επιπλέον, όταν πάσχουν και οι δύο πλευρές η επέμβαση μπορεί να γίνει από τις ίδιες τρεις μικρές οπές.

 

Χρειάζεται ειδικό πρόγραμμα αποκατάστασης;
Φυσικά. Η επάνοδος στην άθληση διαρκεί 4 -6 εβδομάδες κατά τις οποίες προοδευτικά αλλάζει το είδος και η διάρκεια της επιτρεπόμενης άσκησης.

 

Τί ποσοστό επιτυχίας έχει η επέμβαση;
Όταν η διάγνωση είναι ακριβής, η επέμβαση γίνει από έμπειρο χειρουργό και ακολουθηθεί πιστά το πρόγραμμα αποκατάστασης, το ποσοστό επιτυχίας φθάνει το 97%.

 

 

Κάσσου 10, Πετρούπολη, Αθήνα 13231 (Κεντρική Πλατεία)
Παππάς Παναγιώτης (MD. MSc) | Γενικός Χειρουργός & Χειρουργός Παθήσεων Μαστού

 

 

s5 logo

 

ΙΑΤΡΕΙΟ ΠΕΤΡΟΥΠΟΛΗΣ:  Κάσσου 10 (2ος όρ.), Πετρούπολη, 13231(κεντρική πλατεία), ΤΗΛ: 212-1050022, 6974-059382

ΙΑΤΡΕΙΟ ΕΥΡΩΚΛΙΝΙΚΗΣ ΑΘΗΝΩΝ:  Αναστ. Τσόχα 24 (2ος όρ.), Αθήνα 11521, ΤΗΛ: 210-6416890, 6974-059382

ΩΡΕΣ ΙΑΤΡΕΙΟΥ: Δευτέρα έως Παρασκευή 09:00 ~ 13:00 & 17:00 ~ 21:00

Επίσκεψη κατόπιν ραντεβού

Επείγοντα περιστατικά όλο το 24ωρο

E-MAIL:  Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

evrokliniki

Τοποθεσία Ιατρείου

Συνεργαζόμενες Κλινικές

cityclinic

rea

athinaiki

bioclinic

iatriko

mediterraneo

metropolitan

attiko